Nga Yzedin Hima<\/p>\n
Lajmi p\u00ebr ikjen e parakohshme t\u00eb Namir Lapardhas\u00eb ra mbi Berat si nj\u00eb heshtje e r\u00ebnd\u00eb, nga ato q\u00eb nuk i fashit dot as koha. Nuk iku thjesht nj\u00eb djal\u00eb i ri, as thjesht nj\u00eb krijues, gazetar apo m\u00ebsues. Iku nj\u00eb prej atyre pak njer\u00ebzve q\u00eb sh\u00ebrbejn\u00eb si busull morale p\u00ebr nj\u00eb komunitet t\u00eb t\u00ebr\u00eb. Namiri ishte mish\u00ebrimi i th\u00ebnies se \u201cstili \u00ebsht\u00eb vet\u00eb njeriu\u201d: i matur, i drejt\u00eb, i ndersh\u00ebm dhe me nj\u00eb mendje q\u00eb rrezatonte drit\u00eb edhe n\u00eb debatet m\u00eb t\u00eb err\u00ebta.<\/p>\n
Namiri rridhte nga nj\u00eb prej familjeve m\u00eb t\u00eb njohura dhe m\u00eb t\u00eb vjetra beratase, nj\u00eb deg\u00eb e trash\u00ebgimis\u00eb son\u00eb q\u00eb provoi mbi supe goditjen e pam\u00ebshirshme t\u00eb regjimit komunist. Persekutimi q\u00eb familja e tij p\u00ebsoi do t\u00eb kishte mjaftuar p\u00ebr t\u00eb mbjell\u00eb mllef n\u00eb \u00e7do zem\u00ebr tjet\u00ebr, por te Namiri, kjo histori vuajtjeje u shnd\u00ebrrua n\u00eb nj\u00eb p\u00ebrkor\u00eb mahnit\u00ebse.<\/p>\n
Ai nuk e njohu kurr\u00eb urrejtjen p\u00ebr persekutuesit. Besimi i tij i pal\u00ebkundur dhe i p\u00ebrkor\u00eb te Zoti ishte mburoja q\u00eb e mbajti shpirtin e tij t\u00eb past\u00ebr nga helmi i hakmarrjes. Namiri na tregoi se si mund t\u00eb jesh mendjehapur dhe modern, duke q\u00ebndruar nj\u00ebkoh\u00ebsisht besnik ndaj rr\u00ebnj\u00ebve dhe vlerave tradicionale t\u00eb familjes dhe qytetit.<\/p>\n
N\u00eb peizazhin e sot\u00ebm mediatik, ku shpesh mbizot\u00ebron zhurma dhe servilizmi, Namiri ishte nj\u00eb ishull integriteti. Si gazetar dhe kritik letrar ai ishte penda e bukur, q\u00eb nuk u dor\u00ebzua kurr\u00eb p\u00ebrball\u00eb hipokrizis\u00eb dhe mashtrimit: Ai shkruante me nj\u00eb v\u00ebrtet\u00ebsi q\u00eb t\u00eb b\u00ebnte t\u00eb reflektoje. Ishte kund\u00ebrshtari natyral i \u00e7do dukjeje t\u00eb rreme dhe \u00e7do kompromisi me t\u00eb keqen.<\/p>\n
Analizat e tij shquheshin p\u00ebr nj\u00eb delikates\u00eb gjuh\u00ebsore t\u00eb rrall\u00eb. Ai nuk kishte nevoj\u00eb p\u00ebr britma p\u00ebr t\u00eb th\u00ebn\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn; i mjaftonte forca e argumentit dhe nj\u00eb shije e holl\u00eb ideoestetike q\u00eb buronte nga dashuria e tij p\u00ebr artin dhe let\u00ebrsin\u00eb. Ai ishte z\u00ebri i njer\u00ebzve t\u00eb thjesht\u00eb dhe mbrojt\u00ebsi i palodhur i t\u00eb p\u00ebrbuzurve, duke e par\u00eb profesionin jo si mjet p\u00ebr fam\u00eb dhe para, por si mjet p\u00ebr drejt\u00ebsi.<\/p>\n
P\u00ebr nx\u00ebn\u00ebsit e shkoll\u00ebs se mesme ku ai dha m\u00ebsim, Namiri nuk ishte thjesht m\u00ebsuesi i radh\u00ebs. Ai ishte nj\u00eb mentor i formimit njer\u00ebzor. Ai nuk k\u00ebrkonte vet\u00ebm q\u00eb nx\u00ebn\u00ebsit t\u00eb m\u00ebsonin l\u00ebnd\u00ebn, por q\u00eb t\u00eb b\u00ebheshin qytetar\u00eb me dinjitet, duke p\u00ebrcjell\u00eb te ta t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn frym\u00eb drejt\u00ebsie q\u00eb e udh\u00ebhoqi gjith\u00eb jet\u00ebn.<\/p>\n
Jasht\u00eb klas\u00ebs dhe zyrave t\u00eb redaksis\u00eb, Namirin mund ta gjeje n\u00eb ngjitjet e maleve t\u00eb vendit. Ky adhurim p\u00ebr natyr\u00ebn nuk ishte thjesht pasion sportiv, por nj\u00eb nevoj\u00eb shpirt\u00ebrore p\u00ebr t\u2019u lidhur me krijimin, me past\u00ebrtin\u00eb e majave, atje ku ajri \u00ebsht\u00eb i holl\u00eb dhe mendimi b\u00ebhet m\u00eb i kthjell\u00ebt.<\/p>\n
Namir Lapardha ishte vazhduesi i denj\u00eb i nj\u00eb brezi t\u00eb art\u00eb intelektual\u00ebsh q\u00eb i kan\u00eb dh\u00ebn\u00eb drit\u00eb k\u00ebtij qyteti dhe m\u00eb gjer\u00eb. Ai u rreshtua natyrsh\u00ebm pran\u00eb emrave si Islam, Iliaz, e Jusuf Vrioni, Vexhi Buharaja, Namik Mehqemeja, Kristaq e Margarita Tutulani, Luan Myftiu, Sotir Capi, Simon Vrusho.<\/p>\n
Ashtu si ata, Namiri besonte se Berati nuk \u00ebsht\u00eb thjesht nj\u00eb qytet gur\u00ebsh, por nj\u00eb qytet mendimi. Ai ishte miku i mir\u00eb i t\u00eb gjitha moshave; komunikonte me t\u00eb moshuarit me respektin e tradit\u00ebs dhe me t\u00eb rinjt\u00eb me vizionin e s\u00eb ardhmes.<\/p>\n
Namir Lapardhaja \u00ebsht\u00eb autor i tre librave t\u00eb mir\u00ebpritur nga lexuesi.<\/p>\n
Ja \u00e7far\u00eb sh\u00ebnon n\u00eb faqen e tij: \u201cTre librat e shkruar prej meje, jan\u00eb d\u00ebshmi e rrug\u00ebtimit si aktivist dhe qytetar i angazhuar, publicist dhe lexues i kujdesh\u00ebm i let\u00ebrsis\u00eb. Ve\u00e7 t\u00eb tjerash, shkrimin e shoh si shprehje t\u00eb vetes, ndaj ne ve\u00e7 atyre q\u00eb lexojm\u00eb, jemi edhe ato q\u00eb shkruajm\u00eb. N\u00ebp\u00ebrmjet librave nuk synoj t\u00eb tregoj, por t\u00eb orientoj; nuk nd\u00ebrtoj mure, por ura; nuk rrekem ta shteroj \u00e7\u00ebshtjen, por t\u00eb hap nj\u00eb shteg t\u00eb ri. \u201d
\ndhe m\u00eb tej n\u00eb prezantimin e vetes shkruan:<\/p>\n
\u201cUn\u00eb jam Namir Lapardhaja, publicist, kritik letrar dhe aktivist i p\u00ebrkushtuar p\u00ebr t\u00eb sjell\u00eb ndryshim n\u00eb shoq\u00ebrin\u00eb ton\u00eb. Me nj\u00eb p\u00ebrvoj\u00eb t\u00eb gjat\u00eb n\u00eb m\u00ebsimdh\u00ebnie dhe nj\u00eb angazhim t\u00eb vazhduesh\u00ebm n\u00eb median e shkruar dhe vizive, un\u00eb besoj se fjala dhe k\u00ebmb\u00ebngulja n\u00eb t\u00eb drejt\u00ebn dhe t\u00eb mir\u00ebn mund t\u00eb kontribuojn\u00eb p\u00ebr nj\u00eb Shqip\u00ebri t\u00eb drejt\u00eb, ku gara dhe barazia para ligjit jan\u00eb vlera thelb\u00ebsore.\u201d M\u00eb tej ai tregon se \u00e7far\u00eb synon:<\/p>\n
\u201cNj\u00eb Shqip\u00ebri t\u00eb drejt\u00eb, ku liria \u00ebsht\u00eb baz\u00eb e zhvillimit ekonomik, ku korrupsioni luftohet pa kompromis dhe ku shoq\u00ebria edukohet p\u00ebrmes nj\u00eb arsimi cil\u00ebsor dhe shembujve pozitiv\u00eb. Un\u00eb besoj se \u00e7do individ ka nj\u00eb rol t\u00eb r\u00ebnd\u00ebsish\u00ebm n\u00eb nd\u00ebrtimin e nj\u00eb t\u00eb ardhmeje m\u00eb t\u00eb mire. Ndaj, puna ime synon forcimin e individit n\u00ebp\u00ebrmjet:<\/p>\n
\u2022 Edukimt si baza e nj\u00eb shoq\u00ebrie t\u00eb sh\u00ebndosh\u00eb.<\/p>\n
\u2022 Transparenca dhe drejt\u00ebsia n\u00eb \u00e7do nivel t\u00eb jet\u00ebs shoq\u00ebrore.<\/p>\n
\u2022 Angazhimi p\u00ebr t\u00eb promovuar histori q\u00eb frym\u00ebzojn\u00eb
\nSynimi im \u00ebsht\u00eb t\u00eb ndikoj pozitivisht n\u00eb opinionin publik dhe n\u00eb shoq\u00ebrin\u00eb e trazuar shqiptare, duke promovuar nj\u00eb qasje jokonformiste me pushtetin dhe t\u00eb keqen. N\u00ebp\u00ebrmjet shkrimeve dhe aktivizmit tim, ofroj nj\u00eb perspektiv\u00eb t\u00eb re q\u00eb synon frym\u00ebzimin e t\u00eb rinjve jasht\u00eb modeleve t\u00eb tranzicionit.\u201d<\/p>\n
Namir Lapardhaja e donte fort qytetin, vendin, me nj\u00eb dashuri thell\u00ebsisht intelektuale, larg romantizmave boshe dhe hipokrizis\u00eb. Shpirti i tij kritik e b\u00ebnte k\u00ebt\u00eb dashuri t\u00eb thell\u00eb dhe vepruese p\u00ebr t\u00eb k\u00ebrkuar ndryshim e p\u00ebrsosje.<\/p>\n
Iku i ri, shum\u00eb i ri, duke na l\u00ebn\u00eb pas pesh\u00ebn e nj\u00eb jete q\u00eb, ndon\u00ebse e shkurt\u00ebr n\u00eb vite, ishte e gjat\u00eb n\u00eb vepra dhe vlera. Namiri na la trash\u00ebgim modelin e njeriut q\u00eb nuk p\u00ebrkulet, q\u00eb nuk shet shpirtin p\u00ebr pushtet dhe q\u00eb e do qytetin e tij me nj\u00eb dashuri t\u00eb qet\u00eb e vepruese.
\nNuk ka mbyllje m\u00eb kuptimplot\u00eb p\u00ebr jet\u00ebn e Namir Lapardhas\u00eb sesa vet\u00eb fjal\u00ebt e tij.<\/p>\n
N\u00eb nj\u00eb prej shkrimeve t\u00eb tij m\u00eb reflektuese, ai ndalet te \u201cspektakli i vdekjes\u201d dhe harresa e shpejt\u00eb q\u00eb karakterizon shoq\u00ebrin\u00eb ton\u00eb moderne. Sot, ato radh\u00eb lexohen si nj\u00eb testament shpirt\u00ebror q\u00eb na fton t\u00eb ndalemi.<\/p>\n
Namiri v\u00ebren me nj\u00eb trishtim t\u00eb but\u00eb se si sirenat e ambulancave dhe lajmet e zeza konsumohen me kureshtje, por pa l\u00ebn\u00eb gjurm\u00eb. \u201cSot i kemi harruar t\u00eb gjitha,\u201d shkruante ai, \u201charrojm\u00eb shpejt dhimbjen, frik\u00ebn, g\u00ebzimin.\u201d<\/p>\n
Ai na paralajm\u00ebronte se ky harrim ka nj\u00eb \u00e7mim: humbjen e vler\u00ebsimit p\u00ebr njeriun q\u00eb kemi pran\u00eb sa \u00ebsht\u00eb gjall\u00eb. Thirrja e tij ishte e thjesht\u00eb, por hyjnore:
\n\u201cT\u00eb mos u biem n\u00eb qaf\u00eb njer\u00ebzve dhe t\u00eb mos u hyjm\u00eb n\u00eb hak. T\u00eb dim\u00eb t\u00eb k\u00ebrkojm\u00eb \u201cm\u00eb fal\u201d pa pritur t\u00eb nes\u00ebrmen. T\u00eb shp\u00ebrndajm\u00eb dashuri e respekt, sepse gjurma q\u00eb l\u00ebm\u00eb pas nuk varet nga titujt, por nga mir\u00ebsia.\u201d<\/p>\n
Ai e mbylli meditimin e tij me nj\u00eb dor\u00ebzim t\u00eb plot\u00eb te Krijuesi: \u201cNe jemi t\u00eb Zotit dhe, her\u00ebt a von\u00eb, tek Ai do t\u00eb kthehemi.\u201d<\/p>\n
Namiri u kthye te Zoti ashtu si\u00e7 jetoi: i qet\u00eb, i virtytsh\u00ebm dhe me dor\u00ebn e zgjatur drejt tjetrit. P\u00ebr ne q\u00eb mbet\u00ebm k\u00ebtej, penda e tij do t\u00eb jet\u00eb gjithmon\u00eb nj\u00eb kujtes\u00eb se jeta vlen vet\u00ebm n\u00ebse jetohet me dinjitet dhe dashuri.<\/p>\n
Faleminderit, Namir! P\u00ebr drit\u00ebn q\u00eb na dhe, p\u00ebr fjal\u00ebn q\u00eb na le, p\u00ebr gjurm\u00ebt prej njeriu q\u00eb le n\u00eb rrug\u00ebtimin t\u00ebnd t\u00eb shkurt\u00ebr dhe p\u00ebr faktin se na kujtove se t\u00eb jesh i virtytsh\u00ebm \u00ebsht\u00eb guximi m\u00eb i madh n\u00eb k\u00ebt\u00eb bot\u00eb.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nga Yzedin Hima Lajmi p\u00ebr ikjen e parakohshme t\u00eb Namir Lapardhas\u00eb ra mbi Berat si nj\u00eb heshtje e r\u00ebnd\u00eb, nga ato q\u00eb nuk i fashit dot as koha. Nuk iku thjesht nj\u00eb djal\u00eb i ri, as thjesht nj\u00eb krijues, gazetar apo m\u00ebsues. Iku nj\u00eb prej atyre pak njer\u00ebzve q\u00eb sh\u00ebrbejn\u00eb si busull morale p\u00ebr nj\u00eb […]<\/p>\n","protected":false},"author":0,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-77418","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zennihost.com\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/77418","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/zennihost.com\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zennihost.com\/test\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zennihost.com\/test\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=77418"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/zennihost.com\/test\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/77418\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zennihost.com\/test\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=77418"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zennihost.com\/test\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=77418"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zennihost.com\/test\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=77418"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}